செம்மீன்

-செம்மீன், ஒரு மீனவர் சமூகத்துக் கதை. செம்மண்

குஞ்சுவின் வாழ்க்கையையும் வீழ்ச்சியையும் சொல்லும் கதை: கடற்கரைக் கன்னி கறுத்தம்மாவின் தூய காதல் கதை; தனது செயல் ஒரு தியாகம் என்பதையே உணராத தியாகி பரீக்குட்டியின் கதை; ஊக்கமும் உற்சாகமும் உருவான சக்கியின் உழைப்புக் கதை; ஆண்மையும் ரோஷமும் மிக்க இளைஞன் பழனியின் கதை; மேலைக்கடல் அன்னையின் செல்லக் குழந்தைகளது நித்தியகக் கதை.

எளிய கதாபாத்திரங்களையும் சாதாரண சம்பவங்களையும் கொண்டு வரைந்த அழியா வண்ணச் சொற்சித்திரம் 'செம்மீன். தகழி சிவசங்கரப் பிள்ளை எழுதிய இந்தப் புகழ்பெற்ற நாவல் 1959இல் சாகித்திய அகாதெமி விருது பெற்றது. பல இந்திய மொழிகளில் சாகித்திய அகாதெமியின் ஆதரவில் இந்நூல் வெளிவந்துள்ளது. இந்நூலைத் தமிழாக்கம் செய்தவர் சுந்தர ராமசாமி.

ஒரு மனிதன் ஒரு வீடு ஒரு உலகம் (விலையடக்கப் பதிப்பு)

-சமத்துவமும் இணக்கமான சக வாழ்வும் அன்பும் நிறைந்த உலகை அனைவருமே விரும்புகிறோம். அத்தகைய கனவின் கலாபூர்வமான வெளிப்பாடு என்று ‘ஒரு மனிதன் ஒரு வீடு ஒரு உலகம்' நாவலைச் சொல்லலாம்.

வட்டாரம், சாதி, மதம், மொழி, இனம் என எந்த அடையாளமும் அற்ற உலகக் குடிமகன் என்று சொல்லத்தக்க ஹென்றி என்னும் கதாபாத்திரத்தின் வழியே ஜெயகாந்தன் இந்தக் கனவை முன்வைக்கிறார். ஆசாபாசங்களும் அன்றாட நெருக்கடிகளும் கொண்ட மனிதர்களும் இந்த நாவலில் கணிசமாக இருக்கிறார்கள் என்றாலும் இவற்றையெல்லாம் கடந்து வாழ்வின் வேறொரு தளத்திற்குச் செல்வது எப்படி என்பதை இந்த நாவல் கோடிகாட்டுகிறது. லட்சியக் கனவை முன்வைக்கும் நாவல் யதார்த்தத்தில் அழுத்தமாகக் காலூன்றி நின்றபடி அதைச் செய்கிறது.

52 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் புத்துணர்வைத் தக்கவைத்துக்கொண்டிருக்கும் இந்த நாவல் நவீன தமிழின் சிறந்த படைப்புகளில் ஒன்று.

கல் விளக்குகள்

-ஜோடனைகளைக் கழற்றி எறிந்தாடும் உக்கிரனின் கையில் நெருப்பாக, படிப்பவர்கள் மீது வாதைகளை ஏவும் மந்திர மொழியாக வெளிப்படும் ராஜ்குமாரின் கவிதைகள், பச்சை மிளகாய் அரிந்துபோட்ட கருவாட்டுக் குழம்பாகவும் ருசிக்கின்றன. இந்தக் கவிதைகளினூடே நாம் தெய்வங்களையும் பேய்களையும் சந்தித்து நட்பாக்கிக் கொள்கிறோம். இரவல் பெறாத சொற்களால் நெய்யப்பட்ட இக்கவிதைகள் இதுவரை புறக்கணிக்கப்பட்ட, அவமதிக்கப்பட்ட மக்களின் உலகை ஒரு அகழ்வாராய்ச்சியாளனின் பொறுப்போடும் நேர்மையோடும் முன்வைக்கின்றன. ராஜ்குமாரின் வெளிவந்த மற்றும் வெளிவராத படைப்புகளிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கவிதைகளைக் கொண்ட இந்தத் தொகுப்பு தலித் கவிதைகளுக்கு மட்டுமின்றி தலித் பண்பாட்டுக்கும் முன்னுதாரணமாகத் திகழ்கிறது.

காந்தி 1915: திரும்பி வந்த மைந்தன்

-1915, சத்தியாக்கிரகத்தின் மூலம் தென்னாப்பிரிக்க இந்தியர்களுடைய உரிமைகளை மீட்டுத்தந்த தலைவராகத் தாயகம் திரும்புகிறார் காந்தி. இனி இந்திய விடுதலைக்குப் பங்களிக்க வேண்டும் என்பதுதான் அவருடைய விருப்பம். ஆனால், அதற்கு முன்னால் இந்தியாவை நன்றாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்கிறார் அவருடைய அரசியல் ஆசானான கோபால கிருஷ்ண கோகலே.

காந்தி ஓராண்டுக்கு இந்தியாவைச் சுற்றிப்பார்க்கிறார். மக்களை நெருக்கமாக அணுகிப் புரிந்துகொள்கிறார். அதன்பிறகு இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்தில் தீவிரமாக இறங்குகிறார்.

இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்தின் முதன்மைத் தலைவராக, தேசத் தந்தையாகக் காந்தி பரிணாம வளர்ச்சி பெற்றதற்கான அடித்தளம், இந்தப் பயணத்தின்போது அவர் பெற்றுக்கொண்ட அனுபவங்களும் பாடங்களும்தான். காந்திக்கு இந்தியாவைப் புரியவைத்த அந்த ஓராண்டுப் பயணத்தைப் பற்றிய விரிவான பதிவு இந்நூல்.

சிப்கோ இயக்கம்(ஒரு மக்கள் வரலாறு)

-1973ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்ட சிப்கோ இயக்கத்தின் வழியாகவே இந்தியாவில் நவீனச் சூழலியல் இயக்கம் தொடங்கியது. சிப்கோ இயக்கத்தின் காரணமாக மரங்களை வெட்டுவது தடுக்கப்பட்டதோடு, நீடித்த பயனுள்ள காடுகளுக்கும் அதைச் சார்ந்திருக்கும் மக்களுக்கும் இடையேயான சூழல் சமநிலையைப் பேணுவதில் இந்தியா கவனம் செலுத்தியது. கல்வியியல், கொள்கை உருவாக்கும் வட்டாரங்களில் வளங்குன்றா வளர்ச்சி குறித்த விரிவான விவாதங்களைக் கிளறிவிட்டது. 

சிப்கோவின் வரலாற்று அறிஞர்கள் இதுவரை சண்டி பிரசாத் பட், சுந்தர்லால் பகுகுணா ஆகிய இரண்டு முக்கியத் தலைவர்களைப் பற்றி கவனம் செலுத்தினார்கள். ஆனால், எளியோர்கள், இன்று சிப்கோ இருக்கக் காரணமான கௌரா தேவி போன்ற பெண்கள் உள்ளிட்ட அடிமட்டத்தைச் சேர்ந்தவர்களின் குரல்கள் பதிவு செய்யப்படவே இல்லை. சேகர் பதக் இந்த மக்கள் வாழும் பகுதிகளில் வசித்தவர். நிலங்களை நுட்பமாக ஆராய்ந்தவர், போராட்டக்காரர்களையும் இயக்கத்தைச் சேர்ந்தவர்களையும் சந்தித்து உரையாடியவர். அந்த காலகட்டத்தின் உள்ளூர் செய்தித்தாள்களை தேடிக் கண்டுபிடித்தவர். சிப்கோ இயக்கம் தலைமையிலும் கொள்கையிலும் பன்மைத்துவம் கொண்டிருந்தது என்பதையும் அது ஒருபோதும் காந்திய இயக்கமாக மட்டும் இருக்கவில்லை என்றும் காட்டுகிறார். 

இந்த நூல் சிப்கோ இயக்கத்தின் வரலாற்றின் அனைத்துப் பரிமாணங்கலையும் ஆதாரப்பூர்வமாகப் பதிவுசெய்கிறது.

எழுத்துக்கு அஞ்சும் சமூகம்

-பெருமாள்முருகனின் படைப்பனுபவங்கள், வாழ்க்கைக் கூறுகள், சமூகப் பார்வை, ஆளுமைப் பகிர்வு ஆகியவற்றை ஆழமாக உணரச் செய்பவை இந்த நேர்காணல்கள். மேட்டாங்காட்டுக் களத்துமேட்டில் அந்தி சாயும் வேளையில் பெருமாள்முருகனுடன் அமர்ந்துகொண்டு கேட்கும் ஆசுவாசமான கதைகள் இவை. 

நாவல், கவிதை, சிறுகதை, கட்டுரை, பதிப்பு, கீர்த்தனை என வெவ்வேறு இலக்கிய வடிவங்களில் தடம் பதித்துவரும் பெருமாள் முருகனின் ஒவ்வொரு நேர்காணலும் அவரது ஆளுமையின் பரிமாணங்களைக் காட்டுகின்றன. படைப்பு வாழ்க்கையில் சந்தித்த நெருக்கடிகளும் போராட்டங்களும் அவை கற்பித்த மௌனமும் வார்த்தைகளின் இடுக்குகளில் இழையோடியிருக்கின்றன.

சொற்களுக்கு இடையிலான மௌனங்களை நுட்பமாக உய்த்துணர்பவர்களுக்கு இந்தத் தொகுப்பு முழுமையான இலக்கிய அனுபவத்தை அளிக்கும்.

     - பிரேம்குமார்

வாங்கல்

-கடலோடும் அலைகளோடும் கடல்வாழ் மீன்களோடும் உள்ள உறவும் போராட்டமும்தான் ‘வாங்கல்’ நாவலாய் விரிந்திருக்கின்றன. ஏதாவதொரு நாளில் யாராவது ஒரு மனிதனைக் கடல் உள்வாங்குகிறது. அந்தக் கொடுமையைப் பார்த்தபடியே அடுத்த நாள் வாழ்க்கையை அதே கடலோடு தொடர்கிறார்கள் இந்த எளிய மக்கள். 

ஒரு பகுதி மக்களின் வாழ்வு அப்பகுதி மக்களோடு முடியாமல், அடுத்த பகுதி மக்களையும் தன்னோடு சேர்த்துக்கொள்கிறது. தென் மாவட்டக் கடற்கரையோர மீனவர்களின் வாழ்க்கையை மாறுபட்ட கோணத்தில் பேசுகிறது இப்படைப்பு. இந்நாவலில் நாம் பார்க்கிற காட்சிகள் எளிய மக்களின் வயிற்றுப்பாட்டை உணர்த்துகின்றன. இந்த வாழ்க்கைச் சவால்தான் ‘வாங்கல்’.

இலக்கண உருவாக்கமும் பயிற்றியல் மரபும்

-உலக மொழிகளில் தோன்றிய மரபிலக்கணங்கள் அனைத்தும் பயிற்றுவிப்பதற்காக எழுதப்பட்டவை என்னும் கற்பிதத்தின் அடிப்படையில், இலக்கண உருவாக்கம் பயிற்றியல் மரபை உள்வாங்கி நிகழும் செயற்பாட்டு ஒழுங்கமைவு என்னும் கருதுகோளை முன்வைக்க முடியும். இக்கருதுகோளை அகச்சான்றுகளாலும் புறச்சான்றுகளாலும் விசாரணைக்கு உட்படுத்தி, மரபிலக்கணங்கள் அமைப்பிலும் பயன்பாட்டிலும் பயிற்றிலக்கணங்களே என இந்நூல் நிறுவுகிறது. இலக்கணத்தின் உள்ளடக்கத்தை விவரிக்கும் சிறப்புப்பாயிரமும், இவ்வுள்ளடக்கத்தைக் கற்கும் முறை, கற்பிக்கும் முறை, ஆசிரியர், மாணாக்கர் எனப் பயிற்றியல் மேலாண்மைத் திட்டவரைவை விளக்கும் பொதுப்பாயிரமும் இலக்கணக் கல்வியை வடிவமைக்கும் பாங்கு இந்நூலில் விரிவாகப் பேசப்படுகிறது.

தன்னிகரற்ற தனிலயம்

-ஓர் எழுத்தாளராக, திரைத்துறை சார்ந்தவராக, புகழ்மிக்க ஆவணப்படத் தயாரிப்பாளராக, மொழிபெயர்ப்பாளராகச் சிறந்து விளங்கும் அம்ஷன் குமார், ‘அக்கரைச்சீமை’யிலிருந்து, இலங்கையின் கலை, இலக்கிய முயற்சிகளை எவ்வாறு மதிப்பிடுகிறார் என்பது நம் அக்கறைக்குரிய ஒன்றே!

‘செய்யும் தொழிலே தெய்வம்’ என்ற சித்தம் படைத்த அம்ஷன் குமார், தொழில் நேர்மையைப் பேணுவதில் ஒருபோதும் பின்நின்றவர் இல்லை. முற்கற்பிதங்கள் எதுவுமின்றி, தீட்சண்யமாகவும் கூர்மை யாகவும் எதனையும் அணுகவல்ல இவருடைய பார்வை ஈழத்துக் கலை இலக்கியம் பற்றிய நிதானமான மதிப்பீட்டை முன்வைக்கிறது.

ஈழத்தின் கலை, இலக்கியம், நாடகம், திரைப்படம், ஆளுமைகள் பற்றிய குறுக்குவெட்டுமுகத் தோற்றத்தைக் காட்டும் சீரிய நூல் இது. 

பேராசிரியர் மு. நித்தியானந்தன் 

அணிந்துரையிலிருந்து. . .

துடிமேளக்காரன்

-சற்று முந்தியோ பிந்தியோ வந்தால் நாம் தவறவிட்டுவிடக்கூடிய குறுகிய தருணங்கள், உற்றுப் பார்த்தாலன்றி நமது ஊனக் கண்களுக்கு அவ்வளவாகப் புலப்படாத சிறிய மகத்துவங்கள், நெருங்கிப்போய் நின்றால் அல்லாமல் நெட்டுயிர்த்து நம்மால் சுவாசிக்கமுடியாத மிருதுவான நறுமணங்கள், குழந்தையின் மனம் கொண்டு திரிந்தால் மாத்திரமே தென்படும் திகைப்புகள் என நாம் எதிர்கொண்டு அவசரமாகக் கடந்திடும் அன்றாடத்தின் எளிய அனுபவங்களில் உள்ளுறைந்திருக்கும் அழகுகளையும் ஆழத்தையையும் அறுதியிட்டு, ‘இதோ இவ்வளவு பெறுமதிகளும் உங்களுக்கு உரிமையானவைதாம்!’ என நம்மிடம் உவக்கச் சொல்கின்றன இக் கவிதைகள். ஜானின் சுந்தரமான சொற்களில் இழைந்திருப்பது திகட்டச் செய்யும் இனிமை மட்டுமல்ல, இதழ்க்கடையில் இயல்பாக பூக்கும் நகையின் முடிவில் நம்மையறியாமல் விழிநுனியில் துளி நீர் கோர்த்து நிற்கும் அநாதரவான கணங்களும் அடங்கும். அந்தக் கரிப்புதான் இந்த கவிதைகளில் வெளிப்படும் வெகுளியான சிரிப்பை அழியாத ஒன்றாகவும் ஆக்குகிறது.

                                                   - க. மோகனரங்கன்

ஓரிரு சொட்டுத் தூறல்

-நவீன இலக்கியம் தொடர்பாகப் பெருமாள்முருகன் எழுதிய விமர்சனக் கட்டுரைகளின் தொகுப்பு இந்நூல். பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் வெளியான ‘ஆதியூர் அவதானி சரிதம்’ முதல் சமீபகாலமாக எழுதிக் கொண்டிருக்கும் மயிலன் ஜி சின்னப்பன் கதைகள் வரையிலான விமர்சனக் கட்டுரைகள் இதில் உள்ளன. புனைவுத் தகவல்களை வரலாற்றுக்கு ஆதாரமாகக் கொள்ளுதல், சில இடைவெளிகளை நிரப்புதல், புனைவுகளின் சார்புநிலைகளைப் பேசுதல், புனைவாக்க முறைகளை எடுத்துக் கூறுதல், மரபிலக்கியக் கோட்பாடுகளை நவீனத்திற்குப் பயன்படுத்துதல் என விமர்சனத்தின் கூறுகள் பலவற்றை இக்கட்டுரைகள் கொண்டிருக்கின்றன. விமர்சனக் கட்டுரை ஒன்றை ஆர்வத்துடன் வாசிக்கச் செய்யும் புனைவுமொழியும் விவரிப்புத் தன்மையும் இவற்றின் பலமாகும்.

இயற்கையோடு பேசியவர்கள்

-இந்தியா போன்ற வளர்ந்துவரும் நாடுகளில், சூழலியல் விழிப்புணர்வு தோன்ற முடியாது என்பதே அயல்நாட்டுச் சமூகவியலாளர்களின் கருத்து. அக்கருத்து தவறு என்பதை வரலாற்றாசிரியர் ராமச்சந்திர குஹாவின் இந்நூல் நிரூபிக்கிறது.

மேற்கில் சுற்று சூழல் விழிப்புணர்வின் முதல் அசைவாகக் கருதப்படும் ரேச்சல் கார்சனின் ‘சைலன்ட் ஸ்பிரிங் (1962)’ நூல் வெளியாவதற்குப் பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இந்தியாவில் காந்தி, தாகூர், ராதாகமல் முகர்ஜி, ஜே.சி. குமரப்பா, பேட்ரிக் கெடஸ், ஆல்பெர்ட்-கேபிரியல்லா ஹோவர்ட், மீரா, வெரியர் எல்வின், கே.எம். முன்ஷி, மா. கிருஷ்ணன் ஆகிய பத்து அறிஞர்கள் சுற்றுச்சூழலைப் பற்றிய அக்கறையைத் தங்கள் பணியிலும் எழுத்திலும் வெளிப்படுத்தினார்கள். 

நூறாண்டு காலத்தில் வெளிப்படுத்தப்பட்ட அவர்களது சிந்தனைகளை, அரசியல் -சமூகப் பின்புலத்தில் வழங்கும் இந்நூல் குஹாவின் ஆய்வுப் புலமைக்கு இன்னொரு சான்று. 

தமிழில் சுற்றுச்சூழலியல் எழுத்தின் முன்னோடியான தியடோர் பாஸ்கரனின் இந்த எளிமையான மொழிபெயர்ப்பு சுற்றுச்சூழல் சிந்தனைக்கு வளமான சேர்க்கை.