பாவண்ணன்
9 Mar 2026
ஜான் சுந்தரின் ‘குறுமக்கள் கொட்டாரம்’ கட்டுரைகள்
”சமீப காலத்தில் இந்த அளவுக்கு மகிழ்ச்சியும் பரவசமும் கொடுக்கும் ஒரு புத்தகத்தைப் படித்ததில்லை.”
பாவண்ணன்
…மழலையர் பள்ளியில் தன் மகனைச் சேர்ப்பதற்காக வந்திருக்கும் ஒரு தாயோடு தொடங்குகிறது ஒரு சித்திரம். “மிஸ் ஏதாவது கேள்வி கேட்டா, நீ பதில் சொல்லணும் புரியுதா?” என்று சிறுவனுக்குப் பயிற்சி கொடுக்கிறாள். அந்த இளம்தாய். அவன் புன்னகை மாறாத முகத்துடன் மிகவும் பிடிவாதமாக “மாட்டேன்… சொல்ல மாட்டேன்” என்று மறுக்கிறான். அந்தத் தாயால் அச்சிறுவன் மனத்தை மாற்றவே முடியவில்லை. அதற்குள் அவர்கள் பெயர் அழைக்கப்பட்டுவிட இருவரும் எழுந்து டீச்சர் அறைக்குள் செல்கிறார்கள். சிறுவனின் பிடிவாதத்தை ஏற்கனவே அறிந்துகொண்ட டீச்சர் அவன் பக்கமே திரும்பாமல் அவன் அம்மாவிடம் மட்டுமே உரையாடத் தொடங்குகிறார். எல்லாமே அவனைப் பற்றிய கேள்விகள். ஆனால் அனைத்தையும் அந்தத் தாயாரிடமே கேட்கிறார். பிறகு சிறுவர்களிடம் கேட்பதுபோல சுவரில் தொங்கும் படங்களைச் சுட்டிக்காட்டி ஒவ்வொன்றையும் என்ன என்ன என்று கேட்கிறார். அவர் சொல்லும் ஒவ்வொரு பதிலுக்கும் அவருக்குப் பாராட்டுதல்களைத் தெரிவிக்கிறார். தன்னைக் கிஞ்சித்தும் பொருட்படுத்தாமல் தன் தாயாரிடம் மட்டுமே பேசிச் சிரிப்பதைப் பார்க்கப் பார்க்க சிறுவனுக்கு ஏக்கமாக இருக்கிறது. தனக்குத் தெரிந்த பதில்களைச் சொல்ல வேண்டும் என்று அவன் துடிக்கிறான். அப்போதும் டீச்சர் அதைப் பொருட்படுத்தவில்லை. நேரம் கழியக் கழிய சிறுவனுக்கு ஆர்வம் பெருகுகிறது. ‘மிஸ்… நான் சொல்றேன் மிஸ்’ என்று அவனாகவே டீச்சர் கையைப் பிடித்துக் கெஞ்சத் தொடங்குகிறான். அவன் மனத்திலிருந்த தடை சட்டென ஒரே கணத்தில் உடைந்துவிடுகிறது. அருமையான சொற்சித்திரம்…
நன்றி: பாவண்ணன் (bookday.in வலைதளத்திலிருந்து)
முழுப்பதிவையும் வாசிக்க:
சரவணன் மாணிக்கவாசகம்
21 Feb 2026
ஜான் சுந்தரின் ‘குறுமக்கள் கொட்டாரம்’ – கட்டுரைகள்
நூல் பரிந்துரை
…குழந்தைகளுடன் இருக்கும் தருணங்கள் நாம் எந்த ஆயுதமும் ஏந்தாமல் நிராயுதபாணியாக நிற்கவும், இதைப் பேசினால் நம்மை முட்டாளாகநினைத்து விடுவார்களோ என்ற எச்சரிக்கையுணர்வு இன்றி விச்ராந்தியாக இருக்கும் பொழுதுகள். அவர் மனைவிக்கு அப்படி நேர்ந்த சில பொழுதுகளைக் கட்டுரை வடிவில் தந்திருக்கிறார் ஜான் சுந்தர்.
நன்றி: சரவணன் மாணிக்கவாசகம் (முகநூலிலிருந்து)
முழுப்பதிவையும் வாசிக்க:
சக்திவேல் பொ (பார்வையற்றவன் முகநூல் பக்கத்திலிருந்து)
19 Mar 2026
ஜான் சுந்தரின் ‘குறுமக்கள் கொட்டாரம்’ அனுபவம்
நூல் அறிமுகம்
”சுட்டிகளின் குதூகலக் கொண்டாட்ட அனுபவங்கள்”
நன்றி: சக்திவேல் பொ (பார்வையற்றவன் முகநூல் பக்கத்திலிருந்து)
சரவணன் மாணிக்கவாசகம் (முகநூலிலிருந்து)
21 Feb 2026
பொதுவாக மனைவியை எளிதாக அடுத்தவரிடம் குறைசொல்ல வருமளவிற்கு அவளை நேசிப்பதைச் சொல்ல வருவதில்லை. எனக்குத் தெரிந்த பெண் ஒருவர் உடன் வசிக்கும் கணவனின் பெற்றோர் முன்பு கணவர் மனைவியிடம் ஒரு வார்த்தைகூட பேசமாட்டார் என்றார். ஜான் சுந்தர் நேசிப்பை எழுத்திலும் வடித்திருக்கிறார். அவிலா டீச்சர் அதிருஷ்டசாலி.
குழந்தைகளோடு ஒன்றரக் கலந்த டீச்சர், குழந்தைகள் முகிழ்ந்த சில தருணங்களைக் கணவருக்குச் சொல்ல அவர் அதற்கு எழுத்து வடிவம் கொடுக்கும் தொகுப்பு இது.
குழந்தையின் மழலையில் அடைக்க வேண்டாம் என்பது அடிக்க வேண்டாம் என்று காதில் விழுவது, பள்ளி சேர்க்கையில் அப்பா, அம்மா பெயரைக் கேட்டால் அவர்கள் தான் சொல்ல வேண்டும் என்று குழந்தை பேசாமல் இருப்பது, காண்டாமிருகம் வளர்த்தால் சட்டையைக் கழற்றிக் கொம்பில் காயப்போடலாம் என்ற கற்பனை, அம்மா கல்யாணநாள் என்றால், பள்ளிக்கு வந்து எங்க அம்மாவுக்கு நாளை கல்யாணம் என்பது போலக் குழந்தைகள் அவர்கள் அறியாமலேயே நம்மை அதிகம் சிரிக்க வைக்கிறார்கள். என் மகள் சீர்காழி பக்திப் பரவசத்துடன் பாடிய பாடலை வீட்டுக்கு வந்து ' நீ எல்லாம் தெய்வமில்லை" என்று பாடினாள்.
குழந்தைகளுடன் இருக்கும் தருணங்கள் நாம் எந்த ஆயுதமும் ஏந்தாமல் நிராயுதபாணியாக நிற்கவும், இதைப் பேசினால் நம்மை முட்டாளாக நினைத்து விடுவார்களோ என்ற எச்சரிக்கையுணர்வு இன்றி விச்ராந்தியாக இருக்கும் பொழுதுகள். அவர் மனைவிக்கு அப்படி நேர்ந்த சில பொழுதுகளைக் கட்டுரை வடிவில் தந்திருக்கிறார் ஜான் சுந்தர்.
பாவண்ணன் (bookday.in வலைதளத்திலிருந்து)
23 Feb 2026
மழலையர் பள்ளியில் தன் மகனைச் சேர்ப்பதற்காக வந்திருக்கும் ஒரு தாயோடு தொடங்குகிறது ஒரு சித்திரம். “மிஸ் ஏதாவது கேள்வி கேட்டா, நீ பதில் சொல்லணும் புரியுதா?” என்று சிறுவனுக்குப் பயிற்சி கொடுக்கிறாள். அந்த இளம்தாய். அவன் புன்னகை மாறாத முகத்துடன் மிகவும் பிடிவாதமாக “மாட்டேன்… சொல்ல மாட்டேன்” என்று மறுக்கிறான். அந்தத் தாயால் அச்சிறுவன் மனத்தை மாற்றவே முடியவில்லை. அதற்குள் அவர்கள் பெயர் அழைக்கப்பட்டுவிட இருவரும் எழுந்து டீச்சர் அறைக்குள் செல்கிறார்கள். சிறுவனின் பிடிவாதத்தை ஏற்கனவே அறிந்துகொண்ட டீச்சர் அவன் பக்கமே திரும்பாமல் அவன் அம்மாவிடம் மட்டுமே உரையாடத் தொடங்குகிறார். எல்லாமே அவனைப் பற்றிய கேள்விகள். ஆனால் அனைத்தையும் அந்தத் தாயாரிடமே கேட்கிறார். பிறகு சிறுவர்களிடம் கேட்பதுபோல சுவரில் தொங்கும் படங்களைச் சுட்டிக்காட்டி ஒவ்வொன்றையும் என்ன என்ன என்று கேட்கிறார். அவர் சொல்லும் ஒவ்வொரு பதிலுக்கும் அவருக்குப் பாராட்டுதல்களைத் தெரிவிக்கிறார். தன்னைக் கிஞ்சித்தும் பொருட்படுத்தாமல் தன் தாயாரிடம் மட்டுமே பேசிச் சிரிப்பதைப் பார்க்கப் பார்க்க சிறுவனுக்கு ஏக்கமாக இருக்கிறது. தனக்குத் தெரிந்த பதில்களைச் சொல்ல வேண்டும் என்று அவன் துடிக்கிறான். அப்போதும் டீச்சர் அதைப் பொருட்படுத்தவில்லை. நேரம் கழியக் கழிய சிறுவனுக்கு ஆர்வம் பெருகுகிறது. ‘மிஸ்… நான் சொல்றேன் மிஸ்’ என்று அவனாகவே டீச்சர் கையைப் பிடித்துக் கெஞ்சத் தொடங்குகிறான். அவன் மனத்திலிருந்த தடை சட்டென ஒரே கணத்தில் உடைந்துவிடுகிறது. அருமையான சொற்சித்திரம்…
